Googoosh – گوگوش

گاهی‌ اوقات وقتی‌ به گذشته نگاه می‌کنم، تصویری دارم از روزها و عمری که در راه و سفر گذشت و در آن‌ روزگار من همیشه کتابچه‌ای به همراه داشتم و قصه و خاطرات سفر را در آن‌ ثبت می‌‌کردم

کتاب سفر‌های من قصهٔ جدایی‌‌ها و پیمودن راهی‌ بود که مرا از دلبستگی‌ها و خانه و کاشانه‌ام دور می‌خواست و جاده‌ای که مرا به خود میخواند ناخواسته و قصه غصهٔ دل‌ کندن و رفتن بود و سفرنامهٔ من خیلی‌ وقتا بوی غم میداد و هنوز هم ، با این تفاوت که این روزها در در گوشه‌هایی‌ از این دفتر تصویر و خاطره‌ای خوش از دیدار و حس بویدن هم خونه و هم صدایی با یاران مرا با خود دارد

این چند خط هم بخشی است از این کتابچه ;

استرالیا : پرواز طولانی… شهر زیبای ملبورن… سالن پر از عشق و ترانه… شب آواز رد پای خاطره… پس از ۹ سال انتظار نه … ۳۰ سال انتظار

شب بعد… شهر ساحلی و پر از چشم انداز‌های زیبای سیدنی با اپرا هاوس معروف و اکواریوم بسیار زیبا و دیدنیش… سالن پر از جمعيت… خدایا چگونه می‌‌توانم جوابگوی این همه مهر و محبت باشم؟؟ فقط با اجرای ترانه‌ها از اعماق قلبم و سهیم شدن با خاطرات همه این سالها…

و هفتهٔ گذشته در سفر مالزی… کوالالامپور شهری است سرسبز و زیبا با دیدنی‌‌های فراوان ، نکتهٔ جالب و مهم آن‌ به نظر من اینکه این مملکت مسلمان با سیستم پادشاهی دارای چنان فضای باز و آزاد مذهبی‌ و تفکر است که دیگر مذاهب و عقاید ( هندو, بودایی, مسیحي ) نیز با آزادی کامل و احترام در آن‌ جای میگیرند و این مطلب مرا به چنان حسرتی وا میداشت که دائماً در دل‌ آرزو می‌کردم که‌ای کاش ایران ما نیز اینگونه می‌‌بود و این حق راتک تک شهروندان با هر سلیقه و طرز تفکر و مرام و مسلکی می داشتند

یکی‌ از صنایع و هنرهای دیدنی‌ که در این شهر از نزدیک شاهد آن‌ بودم نقّاشی بر روی پارچه (باتیک) است که ناخود آگاه این هنرشان را با صنایع دستی‌ و هنر ایران مقایسه می‌کردم که مسلما در این قیاس هنر ایرانی‌ سرآمد همگان است

مسجد نگارا یکی‌ از زیباترین و مدرن‌ترین مساجد مسلمانان است که بسیار با شکوه و عظیم بنا شده و پاکیزگی و نظم وتقدس آن‌ هر انسانی‌ را به احترام وا می‌دارد

در واقع سفر به مالزی وآسيای شرقی اولین سفر من به این سوی کره خاکی است که بسیار هم برایم جالب و دیدنی‌ بود . البته سی‌ و چهار سال پیش سفری به هند داشتم که امیدوارم روزی خاطرات این سفر را نیز با شما در میان بگذارم

کنسرت مالزی یکی‌ از نادر‌ترین کنسرت‌هایم بود چراکه بیشترین نسل جوان در آن‌ حضور داشتند و انرژی و حسی که در این شب آواز جاری بود برای خود من هم تجربه اي نو و بسیار دلنشین مملو از هیجان و سرزندگی بود

و اما… یکی‌ از فراموش نشدنی‌‌ترین خاطرات این سفر دیدار من با عزیزانی بود که از ایران به منظور حضور در کنسرت راهی‌ این سفر شده بودند و البته تعدادی از این عزیزان را با اسم و نوشته‌هایشان از طریق همین خانهٔ عشق میشناختم ولی‌ لمس دستان پر مهر و دیدار چهره‌های زیبا و مهربانشان گرما بخش قلب و روحم شد و چنان تصویر و خاطره‌ای از خود برایم به جا گذاشت که از ته دل‌ آرزو می‌‌کردم که تمامی لحظاتم را با همهٔ دوست دارانم ، بگذرانم. امید آن دارم که نه فقط رد پاي خاطره بلکه عشق به داشتن فرداهای روشن و سبز و همانا حفظ وسپاس از هویت ايرانیمان این امکان را میسر سازد که دیگر بار شاهد در آغوش کشیدنها و دیدار شما نازنینان و فرزندانم باشم

با تشکر از همگی‌ شما و با آرزوی آزادی و سرسبزی برای ایران و ایرانی

در اینجا هم تسلیتی دارم برای ایرنیان خصوصاً جامعه هنری به دلیل فقدان و از دست دادن یکی ديگر از اساتید موسیقی‌ کشورمان پرویز مشکاتیان یاد و هنر والای او‌ در خاطر ما تا همیشه زنده میماند

برایم در این روز های دلشوره و نگرانی وغم از دست دادن جوانان ایران زمین ،  شنیدن خبر درگذشت مایکل جکسون  غمگین ترم کرد چرا که او را دوست میدارم ، که هنرمندی صاحب سبک و آوانگارد بود، که شیوه ای خاص در ارایه ی هنرش داشت، که در همه جای جهان از او پیروی میشد و میشود. سالهاست خوانندگان و رقصندگان  در همین آمریکا دنباله روی اویند . از نو جوانی هنر این کودک با استعداد را پیگیری ودنبال میکردم و دوستش میداشتم تا وقتی که بزرگ شد و در سالهای سخت جنگ در ایران آلبوم تریلرش مرهم لحظات هر چند کوتاه تفریح من بود..روانش شاد که همیشه ما را شاد میخواست و خود هرگز شاد نبود به جز زمانیکه روی صحنه بود

به طرفدارانش تسلیت میگویم

این اثر هدیه ایست به همه کوشندگان راه آزادی ………..گوگوش

Song: Man Hamoon Iranam
Music: Farid Zoland
Lyrics: Raha Etemadi
Arrangement: Tigran Saakian
Director: Siros Kerdouni
Album: Asheghaaneh

  01_Man_hamoon_Iranam.mp3 (5.8 MiB, 11,519 hits)

1.Right-click on the link above
2.Select ‘Save Target As…’ or ‘Save link to disk’

یک احساس دلنشین و پر از وجد، مدتیست بامنست . وآن اینکه چندی پیش تصمیم گرفتم که شعری زیبا از اردلان سرفراز نازنینم را و با رخصت گرفتن ازاو  به حسن شماعی زاده  عزیزم بسپارم تا یکبار دیگر شاهد آفرینش یک ترانهء زیبا وبیاد ماندنی از این دویار قدیمی باشیم . همین که این دو را با یاری ومهربانی فرید زلاند عزیز به هم مرتبط کردم دیگر من کارم را به انجام رساندم . که در انتظار زایش  یک شاهکار بعد از سالها باشیم . منهم مانند شما آرزوی همکاری مجدد این دو هنرمند باذوق و قدیمی رو دارم . منتظر میمانیم چون باور داریم که انگیزهء لازم را در اختیار دارند . شک ندارم همهء ایرانیان و فارسی زبانان از نتیجهء این کار مشترک لذت خواهند برد.. به امید آنروز که دیر نخواهد بود

ای پرندگان ، آوازتان

در بوته زار طنینی ندارد

به جنگل آفتابی بشتابید

( هرمان هسه )

همکاری من با گوگوش به ترانه‌هایی‌ چون  مرهم ، پرسش ، شکایت و … بر میگردد که هر کدام برگی درخشان در کارنامه هنری هر دوی ما با کلام اردلان سرفراز نازنین است که رنگینه‌ای در تاریخ موسیقی‌ سرزمینمان بوده و هست

بعد از انقلاب و خروج اجباری ما از ایران، گوگوش در ایرانی مانده بود که به هنرمندش اجازه فعالیت نمی‌‌داد و مایی که با تمام سختی‌ها در غربت موسیقی را زنده نگه داشته بودیم، جای خالی‌‌اش را احساس می‌‌کردیم.  جای خالی‌ صدایی که تکرارش در تاریخ بیشتر به رویا شبیه است

گوگوش به کانادا آمد و من در آن زمان با او در تماس نبودام تا چندی پیش که با هم تماس گرفتیم و مقدمه دیدارمان فراهم شد

عضوی از خانواده‌ام را انگاره یافتم که دغدغه‌اش ذات زلال هنر است و صحبت‌هایش از درک مشکلات جامعه هنری خبر می‌‌دهد. با هم در مورد خانه هنرمندان و اجتماع آنان برای آینده‌ای بهتر صحبت کردیم و همکاری مجدد پس از سالها که مژده من برای شما دوستان در سایت رسمی‌ گوگوش نازنین است

همکاری که در جان ملودی‌های من دریچه‌ای گشوده برای صدایی که در خروش به موجی شبیه است که انعطاف‌اش بستر شکوفا شدن کلام و موسیقیست،  شور و شوقی که به زلالی رنگ به روی کلاویه‌های پیانو سرانگشت به سرانگشت لحظه می‌‌آفریند و در آخر تبدیل به نت‌هایی‌ می‌‌شود که عاشق صدائ آوازه خوانش است و آن آهنگ ساز منم

امیدوارم به شمایی که در این شاهراه جهانی‌ فعالیت می‌کنید تا با نگاه درست و عمیق تان به جهان، اینترنت را به پلی برای هنرمندان و مخاطبان پدید آرید و از هراس نگاه‌های بغض زده و پریشان در خفا مانده در امان باشید که برگ آزادی جان در دست کسی‌ است که حقیقت را در اندیشه‌اش جستار می‌کند

به امید رهایی سرزمینی که ایرانش می‌‌داریم

فرید زلاند

زمستان 1387