نمی تونم بگم به امید دیدارت،چون از دیدنت نا امیدم.فک کنم یکی از صدها آرزویی باشه که قراره به گور ببرم..
اما به امید از نو شنیدنت منتظر میمونم.

بروِ،من بشکنم اما نبینم که از چشمای تو اشکی بریزه

برو این دل اگه شکست ورنجید توفکر شیشه ی قلب خودت باش

بزار با رفتنت باغم بسوزه به فکر بیشه قلب خودت باش

میدونم عاشقی بادست خالی فقط تکرار یک تکرار دیگست

تواین باریدن سنگ ودرویی اگه عاشق بشی چتر تو شیشست

ندارم انتظار موندن از تو که حتی از تو میخوام پر بگیری

اخه شبهای من اخر ندارن اگه شمعم بشی بامن میمیری

ویه ترانه دیگه
قلم با دست من قهره نمیشه از تو بنویسم

صدام کن تا یخ دستام بشه اب و بره کم کم

صدا کن اسمم وبازم که بازم حس کنم هستم

که وقت از تو گفتن هام قلم راهی شه با دستم

نمیدونم چرا چشمام دیگه با من نمیسازن

تو این بازی به نفع عشق دیگه اشکی نمیبازن

گمونم چشمه ی اشکم زبس جوشیده خشکیده

بنازم ابر چشمامو که جز برتو نباریده

یه بار دیگه عاشق شو بخوای بازم میشه باشی

میشه تو صبح سبز عشق بازم با بوسه ای پاشی

ویه ترانه دیگهمن دیگه پری نمیخوام واسه پرواز دوباره

نمیخوام کسی بیادو باخودش عشقو بیاره

عشق تو مرده تو این دل مثل من که بی تو مردم

حیف ازاون دلی که با عشق یه روزی به تو سپردم

برنگرد که دیگه اینجا هیچ کسی منتظرت نیست

خواستمت اما نموندی نگو نه که خاطرت نیست

آره بیزاره دل از تو از تو که زدی شکستیش

من دری به روت نبستم خود تو بودی که بستیش

ویه ترانه دیگه
از تو تنم دورولی خیال من همسایته

هرروزه بی تو سالی و هر ثانیش یه ساعته

نمیشه بی تو رد شم از کویر خشک زندگیم

تو چشمه ای و میتونی بشی غروب تشنگیم

تو آخرین ستاره ای تو اسمون بی کسیم

چه فایده ای داره ولی که ما به هم نمیرسیم

تا فرصتی مونده بیا که لحظه های آخره

نزار مسافر دلم از مرز قصه بگذره
ویه ترانه دیگه
تواون روزای دل تاریک خطر کردیم به امیدی

به امیدی که بر ظلمت بتابد باز خورشیدی

کسی افسوس جز سایه نشد همسایه ی مهتاب

زمین ارزوها شد حباب کوچکی بر آب

دوباره قحطی امید دوباره وحشت از سایه

دوباره جنگ وخونریزی به جرم مرغ همسایه

دباره سگ دویدن ها دوباره کاسه ی تردید

دوباره خود فروش شهر که از اوارگی ترسد

نه یک روز ه پر از لبخند نه یک شب تاسحر بوسه

نصیب چون منه بی خواب فقط کابوس و کابوسه

ویه ترانه دیگه
وقتی که بارونٍ نم نم داره میباره روموهام

یاد رفتنت می افتم یاد باریدن اشکام

یاد اون لحظه که گفتی دیگه من تورو نمیخوام

یاد اون روز که توبارون تیره شدهوای رویام

زیر رقص اشک وبارون نمیدیدن دیگه چشمام

***

گرچه میدونم تودیگه تاابد بر نمیگردی

گرچه این فقط توبودی که منو اواره کردی

اما باز حرف رو لبهام تویی که درمون دردی
ویه ترانه دیگه
توکه هستی توی دنیام دیگه دنیام رنگ غم نیست

گرچه غصه های کهنه هنوزم توسینه کم نیست

توکه هستی باوجودت خزون دلم بهاره

ابر رحمت اروم اروم روکویر دل میباره

اسمون بی کسی هام شده لبریزستاره

بی تو انگار یه کویرم خشک وتشنه وپراز غم

بیا تا دوباره باتو پرشم از گلای مریم

توهمون ابری ومن خاک هدیه کن بارون ونم نم

ویه ترانه دیگه
کاش میدونستی به چشمم هیچ کی جز تو دیدنی نیست

قصه هیچ کی به جز تو واسه من شنیدنی نیست

کاش میدونستی هنوزم واسه تو در انتظارم

هنوزم به انتظارت لحظه هارو میشمارم

آرزویی به دلم نیست جز تورو دوباره دیدن

تو شب سیاه چشمات موندن وستاره چیدن

بی تو نه شبم که فردا یه طلوع تازه باشه

نه مثه روزم که باشب خستگی ازم جداشه

من گمم تو معنی تو بی تو من معنی نداره

مثه ابری رو کویرم که نمیتونه بباره

دستامو بگیر تودستات تا قفس واشه دوباره

تاشبای بی ستارم باتو پر شن از ستاره

و.یه ترانه دیگه
قسمت منو تو این بود که جدا بمونیم ازهم

دل خالی از ریامون پرشه تا همیشه از غم

قسمت منو تو این بود که بمونیم تک وتنها

تو یه دریا خالی از من من یه ماهی دوردریا

معنی عشق ووفابود هرچی تنهایی کشیدیم

عشق واقعی همینه ما به هم نه نرسیدیم

راضیم به این جدایی چون هنوز عاشق عشقم

خوشه این دل به غم عشق که به غم لایق عشقم
ویه ترانه دیگهتو مثل عاشقای قصه هایی که مثل اینه ها صاف ویه رنگن

هنوزمثل همون دیدار اغاز تموم لحظه های تو قشنگن

نه میخوامو نه میتونم نه هرگز نمیشه از توو عشقت جداشد

دلیل بودنم تویی وبی تو دلم میخواد تواین دنیا نباشم

منم بی تو همون مرغ مهاجر که بی تو ناگزیر فصل کوچم

بمون بامن بمون با من همیشه بمون با من که بی تو پوچ پوچم

دلم میخواد برات باور شه این دل تورو جای همه دنیا نمیده

فقط از عشق توبوده تاامروز اگه قلبی تو این سینه تپیده

رو اسم هرکی غیر از تو تودنیاس دلم خطی به رنگ خون کشیده

*******

ویه ترانه دیگهحسرت

من اگه از تو گذشتم واسه خاطر خودت بود

تویه قایق جنس کاغذ که میمردی توی این رود

من نخواستم که توبا من باشی و پر بسته باشی

ساقه ی گلی وهرگز نمیخوام شکسته باشی

آرزوم همیشه این بود که مزار غصه هات شم

میون این همه عاشق اونی باشم که فدات شم

چه کنم که این زمونه دست و بال دل و بسته

نشدم اون که رواسب ارزوی تو نشسته
رفتم اما تا همیشه توی حسرتت میمونم

تو دیگه کسی رو لایق عشق نمیدونم
ویه ترانه دیگه

ویه ترانه دیگه

من با نفس تو زندگی ساخته ام

من در نفس تو یافتم میکده ای

با خون ترانه ی تو در رگ هایم

من در نفس تو رود را پوییدم

هر بازدم تو روح رویایی من است

مهرابه ی آتشکده است در بوسه ی تو

من آتش را به بوسه برگرداندم

در راسته ی عطر فروشان، امشب

در بین هزار شیشه ی مشک و گلاب، می پرسم

دستمال عطر آگینی از نفس تو چند؟

تقدیم به بانوی ما …………..