Melbourne, Friday 07 August 2009, Dallas Brooks Centre

Sydney, Saturday 08 August 2009, Sydney Convention Centre

Tickets & Info:  0418 660 399

۱

من به اینجا آمده‌ام تا صدای درد آلود مادران داغدیده و نگرانی باشم که جگر گوشه‌هایشان را بخاطر راهپیمایی و اعتراض مسالمت آمیز به نتیجهٔ انتخابات اخیر به صلابه کشیده اند ، به فجیع‌ترین شکل کتک زده اند ، به زندانها افکنده اند، ناپدیدشان کرده و کشته اند

۲

من به اینجا آمده‌ام تا صدای حقانیت روشنفکران،اهل قلم،هنرمندان،اقلیت‌های جنسی‌ و قومی و بومی و مذهبی‌ و عقیدتی باشم که طی‌ سه دههٔ گذشته تنها به دلیل گونه‌ای دگر اندیشیدن،دیگر سخن گفتن یا داشتن اندیشه و باور متفاوت به زندان افتاده اند  شکنجه دیده اند  به قتل رسیده اند  به اعتراف‌های نمایشی و دروغین وادار شده اند و یا چون من طی‌ دو دههٔ زندگی‌ در آن‌ سرزمین مجبور به سکوتشان کرده اند

۳

من به اینجا آمده‌ام تا صدای حق طلبانهٔ جنبش ملی‌ و خودجوش هموطنانم در داخل ایران باشم و همبستگی‌ و حمایت خود را از این جنبش که زنان و جوانان به واقع نماد بالندهٔ آن‌ هستند  اعلام کنم

۴

من به اینجا آمده‌ام تا در مقابل نهاد معتبر سازمان ملل متحد صدای شکایت مردم ایران را به گوش جهانیان برسانم و از دبیر کل آن‌ بخواهم که هر چه سریع تر هییتی را برای بررسی‌ وضع دستگیرشدگان وجوانان بیگناه دربند ومفقود شدگان وقایع اخیر و کلیهٔ زندانیان سیاسی و عقیدتی و شکنجه شدگانی که سالهاست در زندان‌ها به فراموشی سپرده شده اند   ، به ایران اعزام کند

۵

من به اینجا آمده‌ام تا در زمانی‌ که توجه مجامع بین‌المللی و کشورهای جهان به جنبش خودجوش و ملی‌ مردم ایران و ستمی که بر آنان میرود  جلب گردیده و از طریق ایرانیان خارج از کشور درخواست و پیام آنان را به گوش جهانیان برسانیم و صدای آزادی خواهی‌ هموطنانم باشم و بگویم که خواسته من و تمامی‌ ایرانیان آزادهٔ داخل و خارج از کشور، برقراری دمکراسی  آزادی  عدالت و برابری در ایران بر اساس بیانیهٔ جهانی‌ حقوق بشر است

۶

من به اینجا آمده‌ام تا نشان دهم که اهل سازش با این رژیم خودکامه و غیر دمکراتیک نیستم، سخنران و سیاست پیشه هم نیستم ولی‌ همواره پشتیبان خواسته‌های بر حق مردم کشورم بوده‌ام و خواهم بود و در این راه از تنها توانایی‌ که دارم یعنی‌ هنر خواندن‌ام برای رسانیدن پیام خود و میهنم استفاده کرده و می‌کنم

۷

من به اینجا آمده‌ام تا بگویم  آری می‌‌دانم برای رسیدن به این اهداف مقدس ، ملت ما راهی‌ پس دراز پیش رو دارد ولیکن با هر نوع اعمال خشونت ، جنگ، حبس، کشتار و حضور بیگانه در کشورم مخالف هستم و از   گام‌های مثبت هر چند کوچک همچون این فراخوان پشتیبانی می‌‌کنم و با امید به اینکه با تداوم اینگونه حرکت‌ها شاهد برقراری دمکراسی، آزادی بیان ،آزادی قلم، آزادی اندیشه، آزادی انتخاب ، آزادی مذهب و آزادی زنان در آن‌ سرزمین اهورایی باشیم

زنده باد ایران برقرار باد پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان که قرنهاست هویت هر ایرانی‌ آزاده به شمار میرود

“Human Chain of Solidarity -- Pro-Democracy in Iran Rally in Washington, DC on July 18,2009. Sponsored by the Committee to Protect the Iranian People’s Vote. (Find them on Facebook!) Activists there dispute America and Britain being behind the pro-democracy movement in Iran. Also, we got an exclusive interview of Googoosh, a famous Iranian singer who was banned from singing after the Iranian revolution in 1979. This “human chain of solidarity” started at the United Nations Information Center on K Street to the Interest Office of Iran on Wisconsin Avenue. Please support the Iranian People’s struggle for democracy, and urge the UN to hold free and fair elections in Iran with International Monitors.”

سلام به همه ی مردم ایران و هموطنان خارج از کشور

در یکماه اخیر به دقت اخبار و رویدادهای ایران را تعقیب کرده و می کنم. با دیدن تصاویر مردمی که زخمی و کشته می شدند، گریستم و می گریم. همچون همه ی ایرانیان مقیم خارج، دل من در شهرهای ایران است. در تمامی لحظات کوشش می کنم تا در عالم خیال به سلول های انفرادی زندانها بروم و از نزدیک شاهد آنچه بر آنها می رود باشم. این تجربه ی دردناکی است که از سر می گذرانم. با خود می اندیشم وقتی تجربه ی خیالین سلول های انفرادی این همه دردناک است، فرزندان دلیر ایران چگونه این تجربه ی عینی را از سر می گذرانند. یک سو زندانیان چشم بسته و بی خبر از دنیا قرار دارند، و در سوی دیگر،بازجویانی که از هر وسیله ای برای خورد کردن فرزندان دلیر ایران زمین استفاده می کنند. باید برای آزادی آنها کاری کرد.

من ضمن اعلام حمایت از اعتصاب غذای اکبر گنجی و دیگر روشنفکران ایران در برابر مقر سازمان ملل در نیویورک،از همه ی ایرانیان مقیم آمریکا دعوت می کنم تا در این تحصن شرکت کنند و صدای اعتراض مردم ایران را به گوش جهانیان برسانید. من هم به عنوان یک ایرانی ، که دل در گرو آبادی و آزادی و سربلندی ایران دارد،در اولین روز این برنامه (31 تیر- 22 جولای) در کنار شما در این تحصن شرکت خواهم کرد تا بتوانیم برای آزادی کلیه ی  زندانیان سیاسی- عقیدتی گامی به پیش برداریم.

دوستدار همه ی شما

گوگوش