Googoosh – گوگوش

General Release Valentine’s Day: 14 February 2009

Online petition – Protect Human Rights in Iran

امسال مردم در سراسر گیتی شصتمین سال انتشار بیانیه جهانی حقوق بشر را به عنوان عالیترین دستاورد بشری، جشن می گیرند.
کانون مدافعان حقوق بشر در ایران نیز تصمیم گرفت تا همزمان و پا به پای نهاد های بین المللی، این روز را ارج نهد.

اما در ایران، گفتن از حقوق بشر جرم و دفاع از آن با مجازات روبروست. تلاشگران و پشتیبانان حقوق بشر، زندانی، شکنجه و برخی ناپدید می شوند.
در بیانیه “سازمان جهانی مبارزه با شکنجه” و “فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر” خبر این گونه آمده است:
« روز ۲۱ دسامبر ۲۰۰۸، دفتر کانون مدافعان حقوق بشر در تهران، تنها سازمان غیردولتی مستقل در زمینه حقوق بشر در داخل ایران که یکی از اعضای فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر نیز به شمار می رود، به شکلی وحشیانه و زورگویانه و بدون صدور هیچ گونه حکمی از سوی قاضی پلمب شد… »
مگر در منشور جهانی چه نوشته شده است؟
آیا نباید در قرن ۲۱ از آزادی بیان، قلم، ادیان و مرام و حق تشکیل سندیکاها و از آزادی رسانه های همگانی و آزادی احزاب و برابری زنان و مردان و آزادی گویش، دانش، پژوهش و نمایش و هنر حرفی زده و دفاع کرد؟
خانم شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، و چند تن از وکلای پایبند به حقوق بشر، دفتری را در تهران دایر کرده اند. این دفتر با پولی که خانم عبادی به عنوان جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۳ به دست آورد، خریداری شده است.
مگر کانون مدافعان حقوق بشر چه کار می کند که مورد قهر و غضب دولت ایران قرار گرفته است؟
این بنیاد دارای سه هدف بزرگ و انسانی است که در اساسنامه و همچنین در نامه اعتراضیه آنان به بسته شدن دفتر خود، آمده است:

کانون مدافعان حقوق بشر طبق اساسنامه خود سه وظیفه اصلی بر عهده دارد،
۱ ـ دفاع رایگان از متهمان عقیدتی و سیاسی،
۲ ـ حمایت از خانواده های زندانیان سیاسی و عقیدتی،
۳ ـ گزارش دهی منظم و مستمر در موارد نقض حقوق بشر در ایران.
از آنجایی که در دو سال اخیر به هیچ یک از گزارشگران ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد جهت ورود به ایران ویزا داده نشده بود، بسیاری از سازمان های بین المللی به گزارش های این کانون استناد می کردند، از جمله بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد در گزارشی که به مجمع عمومی سازمان ملل متحد در دسامبر ۲۰۰۸ ارائه کرد و منجر به صدور قطعنامه علیه دولت جمهوری اسلامی ایران شد نیز به گزارش کانون مدافعان حقوق بشر استناد شده بود. »

مسئولیت بسته شدن دفتر کانون مدافعان حقوق بشر و هر گونه ناروایی به تلاشگران و مدافعان حقوق بشر متوجه حکومت اسلامی است. ما خواهان بازگشایی بی قید و شرط این دفتر و مصونیت کلیه افراد آن از هرگونه پیگرد و برخوردهای ایذایی هستیم.

ما امضا کنندگان زیر، چه فردی و چه حزبی، گروهی، سازمانی پشتیبانی کامل خود را از فعالین کانون مدافعان حقوق بشر در ایران اعلام نموده و اذیت و آزار آنان، به ویژه خانم شیرین عبادی را به شدت محکوم نموده و این عمل دولت ایران را که از امضاء کنندگان کنوانسیون های جهانی سازمان ملل است، کاری بسیار ناشایست و زشت و غیر انسانی می دانیم.
از مسئولین دولت ایران که دستور بسته شدن دفتر کانون مدافعان حقوق بشر را صادر کرده اند، مصرانه می خواهیم تا هر چه زودتر اجازه بازگشایی دفتر را داده و پلمب درب آن را بردارند.

این نامه به زبان های پارسی، انگلیسی، فرانسوی،هلندی، ترکی، آلمانی، اسپانیولی، ایتالیایی، سوئدی، عربی، روسی و آذری نوشته شده است.

هر هفته تا بازگشایی دوباره دفتر کانون مدافعان حقوق بشر، امضا های جمع آوری شده برای ارگان های زیر ارسال خواهد شد:
سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل
رئیس پارلمان اروپا
رئیس حقوق بشر در پارلمان اروپا
برای یکایک نمایندگان پارلمان اروپا
برای تمام کسانی که جایزه صلح نوبل گرفته اند
برای تمام احزاب اپوزیسیون و دموکرات ایران در تبعید
برای کانون نویسندگان ایران
برای رسانه های همگانی شناخته شده و معتبر جهان

تذکر : اگر چنانچه می خواهید این دادنامه را امضا کنید، باید حتما نام و نام خانوادگی خود را کامل بنویسید و از نوشتن نام های مستعار و مخفی کاری خود داری کنید.
این دسته از امضا ها از سیاهه پاک خواهند شد

Online petition – Protect Human Rights in Iran

این عکس را هم تقدیم می‌‌کنم به تمامی طرفدارانم در سراسر دنیا ،به خصوص عزیزان گروه گوگوش لاو که با کامنت‌ها و مطالب زیبای خود رونق بخش این بلاگ و خانه عاشقانه مان بودند و هستند.   عشق شما نازنینان مرا در راهم هر روز استوارتر و قلبم را هر لحظه سرشار از لطافت و روحم را طراوت می‌‌بخشد.

با آرزوی سلامتی‌ و شادی برایتان و دیدار شما همراهانم در ایران آزاد

چه روزهای دلنشین و زیبائی داشتیم وبا چه شوق و یکدلی در کنار هم وبرای مردم برنامه اجرا میکردیم . اینطور نیست ؟

عکسی را که در اینجا قرار دادیم مربوط به روز‌های ضبط موزیک ویدیوی ( گریه کنم یا نکنم ) می‌‌باشد که در روز‌های آینده شاهد پخش  پشت صحنه‌های این ویدیو خواهیم بود