شنبه ۱۶ آگوست در شهر آناهایم، اورنج کانتی

June 19th, 2014

10286911_10152264654304332_2795066478433188767_o

 

پرنده

June 13th, 2014

 

10447620_10152235908859332_2297626959049159475_n

درست چهارده سال پیش بعد از بیست و یک سال حبس صدا، ساعت یازده شب ۱۴ جون، روزی مانند امروز، از تهران به مقصد تورنتوی کانادا پرواز کردم. در آمستردام توقفی چند ساعته داشتیم که به پسرم زنگ زدم تولد پسرش را تبریک بگویم – پانزده جون ۲۰۰۰ . نمیدانست در راهم و این مژده را که بالاخره خواهمش دید را به او دادم و کلمات، با ناباوری حتی خودم از اینکه از ایران خارج شدم، از دهانم بیرون میامد

امروز چهارده سال از آن تاریخ میگذرد و من شانزدهمین سالروز تولد دارا نوه عزیزم را شاهد هستم و باری دیگر در راه تورنتو. در طول راه این شعر را، که همانطور که قبلا هم گفتم یادگاری است از دوست نازنین از دست رفته ام، به یاد می‌آورم

چه خوش‌ است حال مرغی كه قفس نديده باشد
چه نكوتر آنكه مرغی ز قفس پريده باشد

روزهایتان رنگارنگ
گوگوش

قفس

June 1st, 2014

farsh

دوست نازنینی داشتم که چند ماه پیش از دست دادمش. حکایت آشنایی‌ ما خود فرصت دیگری می‌طلبد که خواهمش گفت. دو سال پیش که به خانه‌ام آمد گفت روزی بهت هدیه ای میدهم که خودم سالها که در ایران بودی نگاهشمی‌کردم، به ترانه من و گنجیشکا گوش میدادم و به یادت بودم. قبل از سفر ابدیش که به عیادتش رفتم این قالیچه زیبا و یادگاری اش را با شعری از صادق سرمد به من سپرد

چه خوش‌ است حال مرغی كه قفس نديده باشد
چه نكوتر آنكه مرغی ز قفس پريده باشد

پروبال ما شکستند ودر قفس گشودند
چه رها چه بند مرغی که پرش بریده باشد

و اکنون با نگاه کردن به این یادگاری زیبا چندین خاطره به سراغم میاید و همواره به یاد دوست نازنینم هستم

گوگوش

آنتالیا – ۹ شهریور

May 30th, 2014

Capture

سپاس از تک تک شما

May 4th, 2014

 

885519_10152168580804332_5938355330717150345_o

با سپاس از تک تک شما برای پیامهای پر محبت تان که در چند روز گذشته برای روز تولدم به فیس بوک و بلاگ فرستادید

روزهایتان رنگارنگ و پر موسیقی باد

گوگوش